Nerve Pain and Nerve Damage

Your nervous system is involved in everything your body does, from regulating your breathing to controlling your muscles and sensing heat and cold.
There are three types of nerves, or neurons, in the body:

1. Autonomic nerves. These nerves control the involuntary or partially voluntary activities of your body, including heart rate, blood pressure, digestion, and temperature regulation.

2. Motor nerves. These nerves control your movements and actions by passing information from your brain and spinal cord to your muscles.

3. Sensory nerves. These nerves relay information from your skin and muscles back to your spinal cord and brain. The information is then processed to let you feel pain and other sensations.

Nerve pain and nerve damage can be mild. But, because nerves are essential to all you do, nerve pain and damage can seriously affect your quality of life.

What Are the Symptoms of Nerve Pain and Nerve Damage?
With nerve damage there can be a wide array of symptoms. Which ones you may have depends on the location and type of nerves that are affected. Damage can occur to nerves in your brain and spinal cord. It can also occur in the peripheral nerves, which are located throughout the rest of your body.
Autonomic nerve damage may produce the following symptoms:

• inability to sense chest pain, such as angina or heart attack
• too much sweating (known as hyperhidrosis) or too little sweating (known as anhidrosis)
• lightheadedness
• dry eyes and mouth
• constipation
• bladder dysfunction
• sexual dysfunction

Damage to motor nerves may produce the following symptoms:
• weakness
• muscle atrophy
• twitching, also known as fasciculation
• paralysis

Sensory nerve damage may produce the following symptoms:
• pain
• sensitivity
• numbness
• tingling or prickling
• burning
• problems with positional awareness

In some instances, people with nerve damage will have symptoms that indicate damage to two, or even three, different types of nerves. For instance, you might experience weakness and burning of your legs at the same time.

What Causes Nerve Pain and Nerve Damage?
There are more than 100 different types of nerve damage. The various types may have different symptoms and may require different types of treatment.

More than 20 million Americans are afflicted with peripheral nerve damage. This type of damage becomes increasingly more common with age. In one out of every three people with peripheral nerve damage, the damage comes from diabetes. In another third, the cause of the nerve damage remains unknown.

While not an exhaustive list, the following are some of the possible causes of nerve pain and nerve damage:

• Autoimmune diseases. A variety of different types of autoimmune diseases can produce symptoms of nerve pain and nerve damage. These include: multiple sclerosis, Guillain-Barré syndrome (a rare condition in which the immune system attacks the peripheral nerves), myasthenia gravis, lupus, and inflammatory bowel disease.

• Cancer. Cancer can cause nerve pain and nerve damage in multiple ways. In some instances, cancerous masses may push against or crush nerves. In other cases, certain types of cancer may result in nutritional deficiencies that affect nerve function. Additionally, chemotherapy and radiation may produce nerve pain and nerve damage in certain individuals.

• Compression/trauma. Anything that results in trauma or compression of nerves can result in nerve pain and nerve damage. This includes pinched nerves in the neck, crush injuries, and carpal tunnel syndrome.

• Diabetes. About 50% of people with diabetes suffer from nerve damage, which becomes more likely as the disease progresses. Diabetic neuropathy is a serious complication and may affect all three types of neurons. Sensory nerves are most often affected, causing burning or numbness. If you have diabetes and are experiencing symptoms of nerve pain or nerve damage, you should consult a medical professional as soon as possible.

• Drug side effects and toxic substances. Various substances that are taken into the body intentionally or unintentionally have the ability to cause nerve pain and nerve damage. These include medications, such as chemotherapies for cancer and certain drugs used to treat HIV. Toxic substances that may be ingested accidentally, including lead, arsenic, and mercury, may also cause damage to your nerves.

• Motor neuron diseases. The motor neurons are nerves in your brain and spinal column that communicate with the muscles throughout your body. Diseases that affect these nerves, including amyotrophic lateral sclerosis, also called ALS or Lou Gehrig's disease, can result in progressively worsening nerve damage.

• Nutritional deficiencies. Deficiencies of certain nutrients, including vitamins B6 and B12, may produce symptoms of nerve pain and nerve damage, including weakness or burning sensations. Nutritional deficiencies that cause nerve damage may also result from excessive alcohol ingestion or develop after gastric surgery.

• Infectious disease. Certain infectious diseases have the ability to affect the nerves in your body. These conditions include Lyme disease, the herpes viruses, HIV, and hepatitis C.

Full Article Here: http://bit.ly/17gyOn0

Read More

10 Mysterious Pains You Shouldn't Ignore by Discovery Health

All of us have experience with random, mysterious and sometimes lingering pains at some point in our lives. Most of us shrug it off, and usually the pain leaves the same way it arrived -- on its own and without explanation.

These pains aren't so different from the strange sounds your automobile makes from time to time. Something clicks, whirrs or squeals, and then the noise vanishes as quickly as it arrived. Those of us who aren't mechanically inclined may think nothing more of it. However, just like your automobile, your body's aches and pains often get worse over time, or signal a much larger underlying problem. In these cases, we ignore those warning signs at our own peril. Usually, doctors and mechanics alike wonder why we didn't bring these problems to their attention sooner.

While not every pain you feel is indicative of a dire emergency, some mysterious pains simply shouldn't be ignored. While few people are enthusiastic about going to a doctor, few doctors are enthusiastic about treating a medical emergency that they could've detected or treated before the problem snowballed into a potentially life-or-death matter.
So what mysterious pains shouldn't you ignore? Keep reading to find out.

10: More Than Chest Pain
While this section focuses on heart disease, chest pain isn't the only indication that something's wrong. Take this scenario: It's a hot summer's day, and you're working up a sweat mowing your lawn, which resembles a modest jungle. You stop to wipe your brow, when suddenly your jaw starts hurting. While heart disease runs in your family, everyone has trained you to look out for the fabled chest pain. So you think nothing of it. You reason that you may have clenched your jaw tightly while sleeping because of stress at work.

Unfortunately, your aching jaw could be a sign that your heart is stressed. Your jaw pain could serve as warning of an impending heart attack or a sign that one has just occurred.

Pain from a heart attack often shows up in places other than your chest: your shoulder, arm, abdomen, lower jaw or throat. Ignore the mysterious pain in your jaw, and that overgrown lawn you're attempting to tame could be your ultimate undoing. If you do experience a sudden pain in your shoulder or jaw area -- especially if you are at risk of heart disease -- stop what you're doing, alert someone and seek medical attention. There aren't many good reasons why your jaw or the length of your arm would suddenly start throbbing with pain, and a doctor's investigation of what's happening could add years to your life.

9: Lower-back Pain
Pain in the lower back is one of the most common pains people encounter and, as such, ignore. Most days, at least one person you know will complain of a bad back, and it makes it easy to deal with the pain when it happens to you. In fact, back pain is the leading cause of job-related disability.

Every year, Americans spend nearly $50 billion trying to take care of their lower back pain [source: National Institute of Neurological Disorders and Stroke]. The high price tag points not only to the frequency of Americans' lower-back troubles, but also to the complexity of that region of our bodies. Our backs contain most of our bodies' infrastructure -- muscles, tissues, nerve bundles, spines and vertebrae. Without these structures, our bodies would resemble nothing so much as a pile of unstructured flesh, like jellyfish.

But sometimes lower-back pain is a symptom related to kidney trouble. The pain may relate to the formation of a kidney stone, which will usually pass (painfully) on its own. If your kidney is infected, it will swell, causing the discomfort in your lower back. If a kidney tumor has grown large enough, it will cause pain in the lower back, as well.

You should always get back pain checked out, since ignored problems with your back can become chronic problems that only worsen over time. Being vigilant about finding the cause of pain in your lower back could save your kidneys -- and your life.

8: Severe Abdominal Pain
When our stomachs start clenching and doing somersaults after we've eaten food that's been left out on a buffet table for too long, there's no doubt what's causing the discomfort. But other times, there's no clear cause for the pain. Your torso is a busy place, and an unusual pain in your abdominal area could be a sign that any number of things has gone wrong.

Problems with nearby organs such as kidneys, lungs or the uterus could result in abdominal discomfort. Pain in your lower-right abdomen may mean your appendix is inflamed, and that means a quick removal is in order.
Upper-right-abdominal pain could signal a problem with your gall bladder. Upper-abdominal pain (along with upper-back pain) may be a sign of pancreatitis, an inflammation of the pancreas. Rest, intravenous fluids and antibiotics may resolve this condition.

Abdominal pain also could point to an intestinal blockage. If not immediately treated, this can result in death of intestinal tissue and other problems. And finally, a swollen liver due to hepatitis could cause the excruciating pain in your gut. There are different forms of this viral disease, some of which (hepatitis C) can cause liver failure.

Nothing causing abdominal pain is good news, but each condition is the type of bad news you want to get sooner rather than later. If you have unexplained, recurring or sudden abdominal pain, see your doctor immediately.

7: Calf Pain
Sore calves often mark the day after a good run (or a long climb up steep stairs). But sometimes calf pain -- especially when not linked to any type of injury -- may mean something else is amiss, and it's something you definitely don't want to ignore.

Your leg has a network of arteries and veins that move blood to and from your muscle and heart. The veins you can see beneath your skin are called superficial veins, and they move blood farther into the muscle itself, toward deep veins. Little valves inside the veins prevent blood from flowing the wrong way. However, clots may form due to a rupture in the vein, damage to a valve or an injury to the leg. This is a deep vein thrombosis (DVT). The pain stems from the clot's presence causing a blood flow blockage, which results in swelling.

If a clot breaks loose -- an event called an embolism -- it could travel through your body, block an artery in the lung or brain, and damage your lung -- a pulmonary embolism -- or cause stroke. This doesn't usually happen, but when it does, it can be very serious and potentially deadly. Doctors usually prescribe anticoagulation drugs and keep tabs on the clot to make sure it's not growing. People with DVT who are overweight or who smoke should make lifestyle changes, as both of these factors increase the risk and severity of DVT.

6: Burning Sensations in Hands or Feet
If you've ever left your legs crossed too long, you've likely experienced an almost-painful tingling sensation in your legs and feet caused by decreased blood circulation. Fortunately, the tingling goes away quickly once you're standing and moving about, but while it's there, it feels like a cruel combination of pain and tickling.
If your feet or hands feel this way even when you haven't folded yourself up like a pretzel for too long in front of the television, it could be sign of nerve damage. Symptoms such as tingling, numbness and a burning sensation all point to peripheral neuropathy.

Peripheral neuropathy has many causes, including diabetes, alcohol abuse, vitamin B-12 deficiency and other disorders such as shingles. Injury, infections and toxins can also cause nerve damage. Often -- though not always -- treating the underlying cause of the tingling causes the painful sensations in your affected body parts to go away. Aspirin and over-the-counter analgesics sometimes help relieve symptoms, but antidepressants, anti-seizure medications, physical therapy or surgery have a greater chance of reducing or eliminating the burning sensation.
It's important to seek treatment for this condition because the reduced sensation means you'll be less likely to notice injuries to your feet or hands. Injuries left unchecked can become infected, opening the door to a completely new set of problems.

If you're diabetic, getting your blood sugar under control will prevent further nerve damage (among other complications that arise from this disease) and may improve the existing symptoms of peripheral neuropathy.

5: Vague, Random, Unexplained Pains
Usually pain in a certain part of your body signals that something in that area needs attention. In fact, this is the how pain benefits us. Being the wise, nonprocrastinating person you are, you tell your family doctor about this. Then, the unexpected (though not entirely unwelcome) occurs: Your doctor performs tests like X-rays or an MRI, only to discover no obvious cause of the mysterious pains you're experiencing.

You may have fibromyalgia, a mysterious condition that results in aches and pains, and affects more women than men. Fibromyalgia seems to result in heightened sensitivity to physical pressure or pain, and often involves sleep difficulties. Currently, no definitive test for fibromyalgia exists, but doctors will work to rule out other possible causes of your pain before making a diagnosis. This condition is treatable with physical therapy and analgesics, but researchers still have much to learn about it.

It's incredible, but depression can also cause "floating," random and otherwise unexplainable pains in various parts of your body. This may manifest in the form of back pain, headaches and heightened sensitivity to pain.

How can this be? It turns out that pain and emotion travel down some of the same neural pathways in your brain. For some people, it seems that neurotransmitters carrying news of gloom and doom can jump the tracks and result in actual physical pain. Usually, antidepressants, therapy or some combination of the two helps to resolve the depression and, with it, the pain.

4: Testicular Pain
You should never ignore testicular pain, as it often indicates a condition that could get worse -- much worse -- if ignored for too long. Anything from a hernia to cancer can cause testicular pain. The spermatic cord could be twisted, causing testicular torsion, which causes excruciating, fall-to-your-knees pain. Ignore it at your testicles' own blood-starved peril.

If you've taken a direct hit to the jewels lately, the pain may go away in the following days, or be a sign of a hematocele, in which blood pools between the protective sacs of your scrotum. Inflammation of the epididymis, a coiled tube located in the back of each testicle that serves as a storage and delivery system for sperm, can also cause testicular pain. If the discomfort in your testicle accompanies a tactile sensation that your scrotum is full of noodles, you've likely got varicose veins, known as varicoceles.

There's little in the way of good news if you suddenly feel testicular pain, and ignoring it in hopes it will go away may cause you to lose a testicle. The thought of it is enough to give you a headache, which we'll discuss next.

3: Thunderclap Headaches
While headaches often appear to come out of nowhere, some headaches descend incredibly fast, striking like a clap of thunder. While they may soon pass as most headaches do, this mysterious and sudden occurrence could be a sign of something much more serious than a headache. If your headache causes nearly blinding pain, it could be a sign of stroke or transient ischemic attack (TIA).

Strokes happen when a blood clot or piece of plaque in the body's veins or arteries breaks loose and travels through the body, eventually making its way to the brain. When this happens, the clot may temporarily or partially block an artery, resulting in a TIA, or it may fully block the blood flow, causing a stroke.

In addition to a sudden headache, other signs of TIA and stroke involve neurological or cognitive difficulties, such as trouble speaking or walking. In fact, people may suddenly fall while standing or walking. In the case of TIA -- often referred to as a "mini-stroke" -- the symptoms include dizziness, temporary visual problems or simply trouble holding a pen.

Either way, get immediate medical attention. Strokes call for clot-busting drugs to restore blood flow to brain tissue, and TIA episodes are often followed at some point by a real stroke. Pain is your body's way of telling you something's not right, so give your doctor a chance to discover what's wrong before it's too late.

2: Pelvic Pain During Intercourse
If you're a woman, you've no doubt seen the warning found on any box of tampons: leave a tampon in place too long, and complications may arise, including pelvic inflammatory disease (PID).

One common symptom of PID is pain or discomfort in the pelvic region during sex. PID is a bacterial infection of the uterus or fallopian tubes that results in red, swollen and painful tissue. The inflammation can cause scarring, which can lead to problems such as infertility.

PID can also result in the formation of abscesses, or chronic pelvic pain. Sexually transmitted diseases -- most often chlamydia or gonorrhea -- or any source of bacteria that travels up to the reproductive organs are the usual suspects for PID. Left unchecked, the infection can spread to the blood or other tissues of the body. If a fallopian tube is infected and not treated, it could burst.

PID affects three-quarters of a million women each year, and one out of 10 becomes infertile as a result [source: Centers for Disease Control and Prevention]. The pain may not be severe and may accompany other symptoms like frequent urination or abdominal pain. Early detection is important since doctors often can treat PID with antibiotics. However, in cases where the condition isn't detected early, surgery may be required.
Ovarian cysts can also cause pelvic pain, and while cysts often go away on their own, they may require medical intervention. Next, we'll look at a common ailment that sometimes has mysterious origins.

1: Persistent Joint Pain
Osteoarthritis -- generally age-related wear and tear to cartilage that causes bones to rub together -- is a common source of joint pain, but it's not the only one.

Stiffness and swelling of the joints may be caused by lupus, a disease that cycles through periods of flaring up and remission. Other symptoms of lupus include fatigue, hair loss and fever.

Hepatitis, a condition that affects the liver, also claims joint pain as a symptom. Need a good reason to get that joint pain examined by a doctor? Hepatitis is responsible for more liver transplants than any other condition [source: MedlinePlus]. Many other infectious diseases -- such as measles and chicken pox -- can also cause joint pain.

Then again, it could be arthritis, but a more serious form of it: rheumatoid arthritis. Rheumatoid arthritis is an autoimmune disease, meaning that your immune system goes haywire and attacks your own tissue. This causes inflammation of not only the joints themselves, but of tissue surrounding the joints and even of other organs in your body. The result is pain and the breakdown of your joints. It's important to get medical attention as soon as symptoms present themselves to limit damage to your body -- while medications can alleviate discomfort and swelling, tissue damage is permanent.

physio-therapy

Read More

Προθέρμανση και αποθεραπεία

 

Γιατί πρέπει να κάνω προθέρμανση και αποθεραπεία  όταν αθλούμαι ή κάνω μια έντονη δραστηριότητα ; 

Υπάρχουν πολλά οφέλη στην υγεία μας τα οποία οφείλονται στην σωστή προθέρμανση και αποθεραπεία. Αυτά είναι τα εξής :

• Μειώνονται οι πιθανότητες τραυματισμού
• Αυξάνεται η αθλητική απόδοση
• Βελτιώνεται η φυσική κατάσταση
• Βελτιώνεται η ελαστικότητα των μυών
• Επιτυγχάνουμε ταχύτερη ανάρρωση από την δραστηριότητα

Προθέρμανση

Πόσο διαρκεί η προθέρμανση; 

Ο καλλίτερος τρόπος προθέρμανσης είναι να εκτελέσετε ακριβώς τις κινήσεις του αθλήματος που πρόκειται να συμμετάσχετε  αλλά με την ελάχιστη δυνατή ένταση. Έτσι για παράδειγμα ένας αθλητής του μπάσκετ θα τρέξει , θα εκτελέσει μερικά σουτ και θα κάνει τρίπλες , όλα αυτά για 15 – 20 λεπτά και σε μικρή ένταση η οποία αυξάνεται σταδιακά.

Ποιος είναι ο σκοπός της προθέρμανσης ;

Ο σκοπός της προθέρμανσης είναι να αυξάνει σταδιακά την καρδιακή συχνότητα και την θερμοκρασία του σώματος έτσι ώστε να αυξηθεί η αιματική κυκλοφορία στους μυς που θα χρησιμοποιηθούν κατά την διάρκεια της άσκησης. Αυτό αυξάνει την ελαστικότητα των μυών και των συνδέσμων και προετοιμάζει τις νευρικές  οδούς με τις οποίες δραστηριοποιούνται οι μυς.

Πώς κάνω προθέρμανση ; 

Σαν γενικός κανόνας η αποτελεσματική προθέρμανση πρέπει να προκαλεί λίγη εφίδρωση χωρίς να αισθανόμαστε κούραση. Υπάρχουν τέσσερις φάσεις προθέρμανσης.

• Πρώτη φάση

Η πρώτη φάση περιλαμβάνει μικρής έντασης αερόβια άσκηση όπως το περπάτημα , τρέξιμο χαμηλής έντασης και το ποδήλατο. Η φάση διαρκεί 5 με 10 λεπτά.

• Δεύτερη φάση

Η δεύτερη φάση περιλαμβάνει κίνηση και διατάσεις σε όλο το εύρος των αρθρώσεων. Αυτή η φάση πρέπει να σχεδιαστεί με τρόπο ανάλογο των ασκήσεων του αθλήματος ανάλογα δηλαδή πια μέρη του σώματος ασκούνται περισσότερο. Αυτές οι κινήσεις πρέπει να εκτελεστούν σε δυναμική μορφή και όχι στατικά για να μην μειωθεί η καρδιακή συχνότητα.

• Τρίτη φάση

Σε αυτή τη φάση έχουμε δραστηριότητες επιτάχυνσης και επιβράδυνσης οι οποίες προετοιμάζουν το σώμα για τις φορτίσεις που θα δεχθεί. Έτσι εκτελούμε κινήσεις του αθλήματος όπου προοδευτικά επιταχύνουμε και επιβραδύνουμε.

• Τέταρτη φάση

Η τελευταία φάση της προθέρμανσης περιλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες που θα χρησιμοποιηθούν στο άθλημα. Για παράδειγμα ένας ποδοσφαιριστής θα κάνει τρίπλες , θα κάνει σουτ κ.λ.π. Στο τέλος αυτής της φάσης το σώμα πρέπει να είναι έτοιμο 100 % για να αγωνιστεί.

Πότε να κάνω προθέρμανση ;

Είναι πολύ σημαντικό να μην γίνει η προθέρμανση πολύ νωρίς. Έτσι ώστε το σώμα να παραμείνει ζεστό την ώρα της άθλησης ή του αγώνα. Από την άλλη η προθέρμανση δεν πρέπει να ξεπερνά τα 30 λεπτά διότι ο οργανισμός αρχίζει να εξαντλεί τα αποθέματα ενέργειας του με αποτέλεσμα μειωμένη απόδοση του αγώνα.

Αποθεραπεία

Οφέλη της αποθεραπείας 

Η αποθεραπεία αφορά την ταχύτερη ανάρρωση του οργανισμού από την από την άσκηση. Έτσι μειώνει την συγκέντρωση καματογόνων ουσιών που υπάρχουν στους μυς ( πχ. γαλακτικό οξύ ) δεν επιβαρύνεται η καρδιά διότι η καρδιακή συχνότητα μειώνεται σταδιακά και αυξάνει την ελαστικότητα των μυών και έτσι έχουμε λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού. Επίσης μια σωστή αποθεραπεία βελτιώνει τις επιδόσεις του επόμενου αγώνα.

Πόσο πρέπει να διαρκεί η αποθεραπεία ; 

Η αποτελεσματική αποθεραπεία διαρκεί 10 με 20 λεπτά και περιλαμβάνει μια πολύ ήπια δραστηριότητα άμεσος μετά το τέλος του αγώνα ή της άσκησης και διάτασης

Πως κάνω αποθεραπεία ;

Η αποθεραπεία περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως περπάτημα η αργό τρέξιμο για 5 με 10 λεπτά και έπειτα στατικές διατάσεις των κύριων μυϊκών ομάδων. Οι διατάσεις πρέπει να εφαρμόζονται φτάνοντας τους μυς στο τέλος του διαθέσιμου εύρους τους και εκεί να ασκείται  μια ήπια διάταση χωρίς πόνο. Αυτή η θέση διατηρείται για 30 με 60 δευτερόλεπτα.    

Read More

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ

Η φυσικοθεραπεία είναι μια εξαιρετική θεραπευτική προσέγγιση για μια σειρά από παθολογίες στα νεύρα, καθόσον οι τεχνικές με ήπιους χειρισμούς (Manual Therapy), μπορούν με αποτελεσματικότητα να αντιμετωπίσουν περιπτώσεις όπως είναι η συμπίεση νεύρου, η αντιμετώπιση διαταραχών σπασμού/τάσης κ.α. Η αποτελεσματικότητα της θεραπεία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ακριβή εκτίμηση της αιτιολογίας του βασικού προβλήματος του ασθενή. Η κλινική αξιολόγηση είναι ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό εργαλείο στην εκτίμηση της λειτουργικότητας του νευρικού συστήματος.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ

Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι η αξιολόγηση των νευρικών διαταραχών θα πρέπει να αφήνεται στο ιατρικό προσωπικό που έχει την σχετική εκπαίδευση, αλλά και πρόσβαση σε Μαγνητική αξονική τομογραφία, ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) και άλλες διαγνωστικές δοκιμασίες. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά η καθημερινή εμπειρία μας διδάσκει ότι οι περισσότεροι ιατροί στηρίζονται για καταλήξουν σε διάγνωση όλο και περισσότερο στις δίαφορες διαγνωστικές δοκιμασίες, αμελώντας τη κλινική αξιολόγηση. Εντούτοις, παρόλο που οι υψηλής τεχνολογίας διαγνωστικές μέθοδοι είναι σε αρκετές περιπτώσεις αποτελεσματικοί, δεν είναι πάντοτε ακριβής. Για παράδειγμα στο Μέσο Νεύρο δεν εντοπίζεται πάντοτε, κυρίως σε αρχικό στάδιο, το Σύνδρομο του Καρπιαίου Σωλήνα με το ΗΜΓ. Η κλινική νευρολογική αξιολόγηση έχει ένα υψηλό βαθμό αξιοπιστίας και θα πρέπει πάντοτε να είναι μέρος μιας αναλυτικής αξιολόγησης από τη μεριά του θεραπευτή.

Η εκτίμηση της λειτουργικότητας των αισθητικών νευρικών ινών σε σχέση με τις κινητικές, είναι σημαντικός παράγοντας όταν αξιολογούμε τα νευρολογικά συμπτώματα. Η πλειοψηφία των παθήσεων στα νεύρα επηρεάζουν τα περιφερειακά νεύρα.

Τα περιφερειακά νεύρα έχουν μια ραχιαία ρίζα που μεταφέρει αισθητικές πληροφορίες και μια κοιλιακή ρίζα που μεταφέρει κινητικές εντολές. Οι νευρικές ρίζες αναμιγνύονται μεταξύ τους λίγο μετά την έξοδο τους από τον Νωτιαίο Μυελό, συγκλίνουν στη δημιουργία των μεγάλων κορμών των περιφερειακών νεύρων, έχουν πορεία δια μέσου των άνω και κάτω άκρων, όπως και σε άλλες περιοχές του σώματος. Τα περισσότερα περιφερειακά νεύρα περιλαμβάνουν τόσο κινητικές, όσο και αισθητικές ίνες. Υπάρχουν όμως μερικά που είναι εφοδιασμένα με ίνες αισθητικές ή κινητικές σχεδόν αποκλειστικά.

Παθολογίες συμπίεσης είναι ο πιο κοινός τύπος τραυματισμού νεύρων. Η συμπίεση μπορεί να συμβεί οπουδήποτε στη διαδρομή κατά μήκος του νεύρου, από τη ρίζα του μέχρι το απώτερο άκρο του. Πίεση σε μια νευρική ρίζα ονομάζεται ριζοπάθεια. Παραδείγματα αποτελούν, η κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου, όγκοι του νωτιαίου μυελού, τα οστεόφυτα και η σπονδυλική στένωση, τα οποία προκαλούν στένωση στο μεσοσπονδύλιο τρήμα, από όπου εξέρχεται η νευρική ρίζα από τη σπονδυλική στήλη.

Όταν ασκείτε πίεση σε ένα νεύρο κατά μήκος της πορείας του στα άνω ή κάτω άκρα, χαρακτηρίζεται περιφερειακή νευροπάθεια. Συνηθισμένα παραδείγματα περιφερειακής νευροπάθειας αποτελούν, το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, το σύνδρομο της θωρακικής εξόδου και το σύνδρομο του απιοειδούς μυός. Σε μια περιφερική νευροπάθεια, το νεύρο μπορεί να δεχθεί συμπίεση από τους μύες, ινώδεις ταινίες, οστά, τένοντες, τοπική φλεγμονή ή άλλους παράγοντες. Η θεραπεία επικεντρώνεται στην μείωση της συμπίεσης στο προσβεβλημένο νεύρο, άρα ο θεραπευτής πρέπει να μπορεί να αναγνωρίζει, όταν υπάρχει, αυτή την επιβλαβή συμπίεση.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ

Είναι αναγκαία, για την επιλογή της πιο κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής, η εκτίμηση της περιοχής και του τύπου της παθολογίας του νεύρου. Με την αξιολόγηση επιδιώκουμε τη συλλογή όσο το δυνατόν περισσοτέρων πληροφοριών για τα συμπτώματα του ασθενή. Το επιτυγχάνουμε με το λεπτομερές ιστορικό και τη κλινική αξιολόγηση.

Τα περισσότερα από τα μεγάλα περιφερικά νεύρα μεταφέρουν τόσο κινητικές, όσο και αισθητικές ίνες, οι οποίες παρουσιάζουν διαφορετικά πατέντα συμπτωμάτων. Κατά συνέπεια, όταν υπάρχει βλάβη στο νεύρο, μπορεί να υπάρχουν κινητικά ή αισθητικά συμπτώματα. Ωστόσο, ορισμένα νεύρα μεταφέρουν ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό είτε κινητικών, είτε αισθητικών ινών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι πιο συχνό το πατέντο συμπτωμάτων των ινών που κυριαρχούν.

Για παράδειγμα, αν ο απιοειδής μυς παγιδεύσει το οπίσθιο μηριαίο δερματικό νεύρο στη περιοχή των γλουτών, τα συμπτώματα είναι πιο πιθανό να είναι πόνος ή παραισθησία στον οπίσθιο μηρό, επειδή αυτό το νεύρο είναι κυρίως ένα αισθητικό νεύρο που νευρώνει τον οπίσθιο μηρό. Αν ο απιοειδής μυς συμπιέσει το ανώτερο γλουτιαίο νεύρο, το πιο κοινό σύμπτωμα είναι αδυναμία στους απαγωγείς μύες του ισχίου, επειδή αυτό το νεύρο κυρίως είναι κινητικό νεύρο που νευρώνει τους απαγωγείς του ισχίου.

Τα πιο συνηθισμένα αισθητικά συμπτώματα από συμπίεση νεύρου είναι: πόνος, παραισθησία (μυρμηγκιάσματα), μούδιασμα, κάψιμο ή ηλεκτρικού τύπου αισθήσεις. Γίνονται αντιληπτά μακριά από τη περιοχή συμπίεσης. Βέβαια υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτή τη κατευθυντήρια γραμμή.
Τα συμπτώματα από τη συμπίεση νευρικής ρίζας είναι συνήθως διαφορετικά από εκείνα της συμπίεσης περιφερικού νεύρου. Η διάκριση αυτή έχει σημαντικές προεκτάσεις για τη θεραπεία. Όταν ασκείται πίεση σε μια νευρική ρίζα, τα συμπτώματα είναι αισθητά σε οποιοδήποτε σημείο εντός του συγκεκριμένου δερμοτομίου.

Δερμοτόμιο είναι μια περιοχή του δέρματος που νευρώνεται από μια συγκεκριμένη νευρική ρίζα. Ωστόσο αυτό δεν είναι απόλυτο, ούτε σε κάθε άνθρωπο είναι ακριβώς το ίδιο. Μπορεί να υπάρχουν μικρές αλλαγές στα δερμοτόμια λόγω ανατομικών ανωμαλιών. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα συμπτώματα από πίεση στη νευρική ρίζα γίνονται αισθητά μόνο σε κάποιο τμήμα του δερμοτομίου, γεγονός που καθιστά δύσκολο να εντοπίσουμε το πρόβλημα.

Τα συμπτώματα από τη συμπίεση περιφερικού νεύρου γίνονται αντιληπτά σε περιοχές που υπερκαλύπτουν τα δερμοτόμια. Κάθε περιφερικό νεύρο παρέχει αισθητική νεύρωση σε μια συγκεκριμένη περιοχή του δέρματος στα άκρα, αυτό ονομάζεται δερματική νεύρωση του νεύρου. Για παράδειγμα, η δερματική νεύρωση του ωλένιου νεύρου περιορίζεται προς τη πλευρά της ωλένης του χεριού. Σαφώς υπάρχει επικάλυψη μεταξύ της δερματικής νεύρωσης του ωλένιου νεύρου και του Α8 δερμοτόμιου. Τέτοιες επικαλύψεις κάνουν τη κλινική ανάλυση πιο προκλητική.

Άρα πως θα αντιληφθούμε την προέλευση των συμπτωμάτων;

Θα το επιτύχουμε μέσα από μια πιο ακριβή και λεπτομερή αξιολόγηση. Γενικά όμως αν τα συμπτώματα γίνονται αντιληπτά σε ολόκληρη την έκταση του δερμοτομίου, τότε πιθανώς έχουμε πρόβλημα νευρικής ρίζας (ριζοπάθεια). Αν τα συμπτώματα περιορίζονται σε δερματική νεύρωση ενός νεύρου, τότε πρόκειται για περιφερική νευροπάθεια. Για παράδειγμα, εάν ο ασθενής παρουσιάσει συμπτώματα κατά μήκος της έσω πλευρά του βραχίονα και του πήχη με επέκταση στο χέρι, στο Α8 δερμοτόμιο δηλαδή, τότε θεωρούμε ότι υπάρχει ριζοπάθεια. Εάν τα συμπτώματα είναι αισθητά μόνο στη πλευρά της ωλένης του χεριού, τότε πιθανόν πρόκειται για πίεση κάπου κατά μήκος του ωλένιου νεύρου περιφερικά. Όμως λόγω της επικάλυψης μεταξύ του δερμοτόμιου και της δερματικής νεύρωσης, περαιτέρω έλεγχος θα είναι δικαιολογημένος. Επιπλέον περαιτέρω δοκιμές θα χρειαστούν γα να προσδιοριστεί ακριβώς η θέση της πίεσης κατά μήκος της διαδρομής του νεύρου, ώστε να καθοριστεί η θεραπευτική προσέγγιση.

Κατά την νευρολογική αξιολόγηση, δεν πρέπει πάντα να υποθέτουμε πώς υπάρχει μηχανικό πρόβλημα συμπίεσης. Πολλές συστηματικές διαταραχές, όπως η μυασθένεια Gravis ή ο διαβήτης μπορούν να προκαλέσουν περιφερικά νευρολογικά συμπτώματα, όπως επίσης μπορούν τα μυοπεριτοναϊκά σημεία πυροδότησης πόνου (trigger points), κ.α. Η διαφορική διάγνωση είναι απαραίτητη.

Οι παθήσεις των νεύρων επηρεάζουν την κινητική λειτουργία όταν εμπλέκονται οι κινητικές ίνες. Το πιο κοινό σύμπτωμα από τη συμπίεση των κινητικών νεύρων είναι η αδυναμία και ατροφία των μυών που νευρώνονται από το προσβεβλημένο νεύρο. Όπως και με τις αισθητικές διαταραχές, οι πληγέντες μύες είναι απομακρυσμένοι από το σημείο συμπίεσης. Κατά συνέπεια, όσο απομακρυνόμαστε από το σημείο συμπίεσης, τόσο λιγότεροι είναι οι πληγέντες μύες.

Στο σχήμα βλέπουμε μια σχηματική συμπίεση δύο σημείων στη πορεία ενός νεύρου και πως αυτή επηρεάζει τους μύες που νευρώνονται από αυτό.

Η μυϊκή αδυναμία και η ατροφία είναι τα πιο εμφανή συμπτώματα από τη συμπίεση των κινητικών νεύρων. Ωστόσο, σε μερικές περιπτώσεις η παθολογία προκύπτει από τη μεταβολή των βιομηχανικών πατέντων, ως αποτέλεσμα της μυϊκής αδυναμίας, λόγω του τραυματισμού του νεύρου. Οι περισσότερες κινήσεις μας περιλαμβάνουν πολύπλοκα σχήματα συντονισμού ενός συνόλου μυών για να επιτευχθεί μια εργασία. Η αδυναμία ή ατροφία ενός ή περισσότερων μυών προκαλεί συνεπακόλουθα προβλήματα που μπορεί από πρώτη ματιά να μη φαίνονται σχετικά με το πρόβλημα.

Για παράδειγμα, το μακρύ θωρακικό νεύρο νευρώνει τον πρόσθιο οδοντωτό μυ, που είναι σημαντικός στη κίνηση της ωμοπλάτης κατά την απαγωγή του ώμου. Σπασμός στον σκαληνό μυ, μπορεί να συμπιέσει το μακρύ θωρακικό νεύρο και να προκαλέσει αδυναμία στον πρόσθιο οδοντωτό μυ. Επίσης, μεταφέροντας ένα σακίδιο ή άλλο βαρύ αντικείμενο με ιμάντα ώμου, θα μπορούσε να προκληθεί συμπίεση του νεύρου. Σε αδυναμία του πρόσθιου οδοντωτού μυ, διαταράσσεται ο συντονισμός των κινήσεων μεταξύ της ωμοπλάτης και του βραχιονίου οστού στην απαγωγή του ώμου, που μπορεί να οδηγήσει σε σύνδρομο πρόσκρουσης. Μπορεί να μη σκεφτούμε τη συμπίεση νεύρου, ως βασική αιτία του προβλήματος, αλλά η μυϊκή αδυναμία ως αποτέλεσμα της συμπίεσης είναι η ρίζα του προβλήματος.

Όλο και περισσότεροι φυσικοθεραπευτές σήμερα εργάζονται με ασθενείς/πελάτες που παρουσιάζουν μια διευρυμένη ποικιλία συμπτωμάτων πόνου και τραυματικών καταστάσεων. Είναι ζωτικό να μπορούν να αντιληφθούν πότε τα συμπτώματα προέρχονται από τα νεύρα. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο ασθενής πρέπει να παραπέμπεται σε κάποιο άλλο επαγγελματία υγείας για περαιτέρω αξιολόγηση, κυρίως αν το συγκεκριμένο πρόβλημα του ασθενή ξεπερνά τις δυνατότητες του θεραπευτή ή δεν βρίσκεται στο φάσμα των επαγγελματικών του δυνατοτήτων.

Σε όλες τις περιπτώσεις όμως απαιτείται η κατάλληλη και επαρκή εκπαίδευση των φυσικοθεραπευτών, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν, προς όφελος των ασθενών τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

1-Boden SD, Davis DO, Dina TS, et al. Abnormal magnetic-resonance scans of the lumbar spine in asymptomatic subjects. A prospective investigation. J Bone Joint Surg Am 1990;72(3):403-8.

2-Borenstein DG, O'Mara JW, Jr., Boden SD, et al. The value of magnetic resonance imaging of the lumbar spine to predict low back pain in asymptomatic subjects: a seven-year follow-up study. J Bone Joint Surg Am 2001;83-A(9):1306-11.

3-Jensen MC, Brant-Zawadzki MN, Obuchowski N, et al. Magnetic resonance imaging of the lumbar spine in people without back pain. N Engl J Med 1994;331(2):69-73.

4-Schmid AB, Brunner F, Luomajoki H, et al. Reliability of clinical tests to evaluate nerve function and mechanosensitivity of the upper limb peripheral nervous system. BMC Musculoskelet Disord 2009;10:11.

πηγη http://physio.gr/

Read More

ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑ ΑΣΤΡΑΓΑΛΟΥ

Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους κάποια στιγμή της ζωής τους είχαν την εμπειρία ενός διαστρέμματος της ποδοκνημικής άρθρωσης, όπως συμβαίνει σε 25.000 ανθρώπους καθημερινά στον κόσμο.

Ως Διάστρεμμα χαρακτηρίζεται η διάταση ή ρήξη των συνδέσμων. Οι σύνδεσμοι είναι ανθεκτικές ταινίες από ινώδη ιστό που συγκρατούν τα οστά μεταξύ τους. Χρησιμεύουν στην σταθεροποίηση των αρθρώσεων, ενώ τις προστατεύουν από τις υπερβολικές κινήσεις. Το διάστρεμμα ως επί το πλείστον προκαλείται από μια αδέξια κίνηση, απότομη αλλαγή κατεύθυνσης ή από σύγκρουση. Οι περισσότερο ευάλωτες περιοχές είναι οι αστράγαλοι και τα γόνατα.

Το διάστρεμμα διαφέρει από την μυϊκή θλάση, καθώς αναφέρεται σε τραυματισμό των συνδέσμων της άρθρωσης, σε αντίθεση με την θλάση, που αφορά όπως το αναφέρει και η ορολογία, τους μύες.
Πρόκειται για την περισσότερο συνηθισμένη αθλητική κάκωση. Αφορά κυρίως τραυματισμό του Δελτοειδή συνδέσμου, που βρίσκεται στην έσω επιφάνεια του αστραγάλου και του αστραγαλοπερονικού συνδέσμου, που βρίσκεται στην έξω επιφάνεια του αστραγάλου, σαν αποτέλεσμα υπερβολικού πρηνισμού ή υπτιασμού στην ποδοκνημική άρθρωση. 
Η συχνότητα εμφάνισης αυτού του τραυματισμού διαφέρει σε κάθε άθλημα: 45% στο μπάσκετ, 31% στο ποδόσφαιρο, 25% στο volleyball. 

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥ

# Κάκωση 1ου βαθμού ή Ελαφριά κάκωση:

Ο σύνδεσμος διατάθηκε υπερβολικά ή προκλήθηκε ελαφριά ρήξη. Η περιοχή είναι επώδυνη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της κίνησης. Υπάρχει ελαφρό οίδημα. Η άρθρωση μπορεί να δεχτεί φόρτιση.

# Κάκωση 2ου βαθμού ή Μέτρια κάκωση:

Υπάρχει μερική ρήξη του συνδέσμου. Η άρθρωση είναι ευαίσθητη, επώδυνη, ενώ κινείται με δυσκολία. Συνυπάρχει μεγάλο οίδημα. Προκαλείται αίσθημα αστάθειας στην προσπάθεια βάδισης.

# Κάκωση 3ου βαθμού ή Σοβαρή κάκωση:

Υπάρχει ολική ρήξη του συνδέσμου. Η περιοχή είναι επώδυνη. Δεν μπορεί να κινηθεί φυσιολογικά η άρθρωση ή να δεχτεί φόρτιση, ενώ στην προσπάθεια βάδισης υπάρχει η αίσθηση της απώλεια στήριξης. Υπάρχει μεγάλο οίδημα που μπορεί να συνοδεύεται από εξάρθρωση της άρθρωσης. Υπάρχει δυσκολία στην εκτίμηση αν πρόκειται για ολική ρήξη συνδέσμου ή κάταγμα, ενώ απαιτεί άμεση ακινητοποίηση της άρθρωσης και χειρουργική αποκατάσταση.

ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

Οι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι:

1. Κακή συναρμονισμός ή ιδιοδεκτικότητα στη περιοχή. Συνήθως είναι αποτέλεσμα κακής λειτουργικότητας μυϊκού συστήματος ή κακής αντιμετώπισης προηγούμενου τραυματισμού στην ίδια περιοχή.
2. Κακουχία: Οι κουρασμένοι μύες δεν δίνουν καλή στήριξη στη περιοχή, ενώ προκαλούνται και «αφύσικες» κινήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε τραυματισμό τους μύες ή τους συνδέσμους της άρθρωσης.
3. Έλλειψη προθέρμανσης πριν από έντονες σωματικές δραστηριότητες. Η προθέρμανση προετοιμάζει το μυϊκό σύστημα να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις ενώ αυξάνει το εύρος κίνησης των αρθρώσεων.

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

Το διάστρεμμα απαιτεί εκτίμηση της έκτασης του τραυματισμού στον τόπο του ατυχήματος. Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να γίνονται τα εξής:

ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ της περιοχή ώστε να προστατευθεί από μεγαλύτερο τραυματισμό.

ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ αποφεύγοντας δραστηριότητες που προκαλούν πόνο, αυξάνουν το οίδημα ή την κακουχία στη περιοχή.

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΠΑΓΟΥ για ελάττωση του πόνου, του οιδήματος, της φλεγμονής αλλά και της μικρό-αιμορραγίας στην τραυματισμένη περιοχή. Πάγος μπορεί να εφαρμοστεί τις πρώτες 48 έως 72 ώρες μετά τον τραυματισμό, για 10 λεπτά περίπου, κάθε τρεις ώρες, όσο ο ασθενής είναι ξύπνιος φυσικά. Σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις η εφαρμογή του πάγου προκαλεί αύξηση του πόνου, οπότε επανεκτιμούμε τις οδηγίες μας. Αντίθετα με τα προηγούμενα η εφαρμογή ζεστού στην περιοχή λόγω αγγειοδιαστολής προκαλεί μεγαλύτερο αιμάτωμα στην περιοχή με αύξηση του οιδήματος, άρα επιπλέον προβλήματα.

ΕΠΙΔΕΣΗ του μέλους για την ελάττωση του οιδήματος

ΑΝΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΟΥΣ επίσης για την ελάττωση του οιδήματος.

Πότε πρέπει να ζητηθεί ιατρική βοήθεια;

Επείγουσα ιατρική βοήθεια απαιτείται στις περιπτώσεις όπου:

> Ακουστεί ένας χαρακτηριστικός ήχος την ώρα του τραυματισμού, υπάρχει μεγάλο οίδημα και αστάθεια στην άρθρωση.
> Αδυναμία στήριξης στο πάσχον μέλος.
> Φλεγμονή με πυρετό, ενώ η περιοχή είναι κόκκινη και ζεστή. Μπορεί να συνυπάρχει λοίμωξη.

Πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν μας ότι η μη έγκαιρη ή λανθασμένη αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιο πόνο ή σοβαρή επιβάρυνση στην άρθρωση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση περιλαμβάνει λεπτομερές ιστορικό σε σχέση με τις συνθήκες του τραυματισμού, ειδικά tests που αφορούν την δυνατότητα κίνησης της άρθρωσης προς όλες τις κατευθύνσεις, ψηλάφηση των συνδέσμων, τενόντων και οστών, με σκοπό να αναπαράγουμε τον πόνο, να εντοπίσουμε αστάθεια στη περιοχή και να εκτιμήσουμε το μέγεθος του οιδήματος. Τελευταίο αφήνουμε το έλεγχο της μυϊκής δύναμης και τον έλεγχο της ιδιοδεκτικότητας ή του συναρμονισμού της άρθρωσης.

Σε σοβαρό τραυματισμό απαιτείται η ακτινογραφία ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχει κάταγμα οστού ή εξάρθρωση της πάσχουσας περιοχής. Ακόμα σε περίπτωση που δεν μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε αν πρόκειται για ολική ή μερική ρήξη συνδέσμου χρήσιμες πληροφορίες μπορούμε να έχουμε από την μαγνητική τομογραφία.

http://www.youtube.com/watch?v=4UzoP0PZfZg

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Οι στόχοι της θεραπείας είναι:

1-Να ανακουφίσει τον ασθενή από τα συμπτώματα.
2-Να επιταχύνει την διαδικασία της επούλωσης.
3-Να αποκαταστήσει την λειτουργικότητα της άρθρωσης.
4-Πρόληψη

Για να πετύχουμε τους παραπάνω στόχους χρησιμοποιούμε θεραπευτικά μέσα όπως είναι τα Παλμικά Μαγνητικά Πεδία (μείωση του οιδήματος και του πόνου), Laser χαμηλής ισχύος (μείωση του οιδήματος και του πόνου, επιτάχυνση της διαδικασίας επούλωσης), κυκλοφορητής άκρου για τη μείωση του οιδήματος, αποιδηματική μάλαξη με τη μέθοδο του Dr. Vooder, ειδική επίδεση του μέλους, ώστε να ελεγχθεί το οίδημα, να προσφέρεται σταθερότητα στην άρθρωση και να προστατεύεται από νέα υποτροπή (Photo).

Τέλος στο τελικό στάδιο σχεδιάζεται ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα ασκήσεων με σκοπό την ισχυροποίηση των μυών της περιοχής (χρήση ελαστικών ιμάντων) και βελτίωσης της ιδιοδεκτικότητας.

Η ιδιοδεκτικότητα είναι η αίσθηση της θέσης και της κίνησης του μέλους στον χώρο. Αυτή η αίσθηση διαταράσσεται με τον τραυματισμό. Αν δεν ληφθεί υπόψιν αυτός ο παράγοντας στην αποκατάσταση, τότε είναι δυνατόν ο ασθενής να είναι επιρρεπής σε νέους τραυματισμούς στην ίδια άρθρωση. Παροτρύνουμε τους ασθενείς να μεταφέρουν το βάρος του σώματος από το ένα πόδι στο άλλο, να κάνουν zigzags, βάδιση με οκτάρια, μικρά άλματα, να προσπαθούν να σταθεροποιηθούν σε ασταθή επιφάνεια, jogging, κ.α.

Στο ερώτημα αν τα αντιφλεγμονώδη και τα παυσίπονα φάρμακα όπως η ασπιρίνη, βοηθούν τον ασθενή αμέσως μετά τον τραυματισμό, η απάντηση είναι ότι όχι δεν τον βοηθούν, γιατί η χρήση τους μπορεί να αυξήσει την Μικρό-αιμορραγία, αυξάνοντας το αιμάτωμα και το οίδημα της περιοχής.

ΠΡΟΛΗΨΗ

1. Βελτίωση της τεχνικής για τους αθλητές ή τους ερασιτέχνες αθλητές.
2. Ζέσταμα των μυών και των αρθρώσεων πριν από έντονη δραστηριότητα με διατάσεις, ελαφρό τρέξιμο, άλματα κ.λ.π.. 
3. Ισχυροποίηση του μυϊκού συστήματος
4. Αν κάποια άρθρωση την νοιώθουμε ασταθή, πρέπει να ακολουθήσουμε ειδικό πρόγραμμα βελτίωσης της σταθερότητας της. 

πηγη http://physio.gr/

Read More

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΟΥ ΠΟΝΟΥ

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι τουλάχιστον οι μισοί ασθενείς με μυϊκό ή αρθρικό πόνο δεν έχουν καμία θεραπευτική αντιμετώπιση. 

Στην μελέτη συμμετείχαν περίπου 6,000 άτομα με μυοσκελετικό πόνο και περίπου 1,500 ιατροί από οκτώ Ευρωπαϊκές χώρες. Από την μελέτη προέκυψε ότι πάνω από 50 εκατομμύρια Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν χρόνιο πόνο, χωρίς να έχουν ιατρική βοήθεια. 
Αυτή η μελέτη έγινε από την Arthritis Action Group, ενώ δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The Journal Annals Rheumatic Diseases. 
Βρέθηκε ότι η αντιμετώπιση του μυοσκελετικού πόνου διαφέρει ελάχιστα σε αυτές τις οκτώ χώρες. Εντούτοις ενώ οι ιατροί θεωρούν ότι αντιμετωπίζουν επιτυχώς αυτές τις καταστάσεις, οι ασθενείς έχουν διαφορετική άποψη.
Ο ένας στους τέσσερις ασθενείς με μυοσκελετικό πόνο είπε ότι δεν του δίνεται καμία θεραπεία. Αντίθετα με το γεγονός ότι το 75% των πασχόντων πονάνε σε καθημερινή βάση με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους δραστηριότητες, ενώ εκείνοι που αντιμετωπίζονται θεραπευτικά χρειάστηκε να περιμένουν πολλούς μήνες ή χρόνια πριν δεχτούν κάποιας μορφής βοήθεια. Οι μισοί πάσχοντες που ζήτησαν ιατρική βοήθεια, ακόμα και σήμερα δεν την έχουν λάβει.

Οι ιατροί από την άλλη πλευρά ισχυρίζονται ότι πρόσφεραν στους ασθενείς κάποιας μορφής βοήθεια και σχεδόν όλοι είπαν ότι προσπαθούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών.

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

Τα παυσίπονα όπως η ασπιρίνη (NSAIDS), είναι αυτά που συνήθως συνιστώνται για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου. Οι περισσότεροι ιατροί συμφωνούν ότι η μακροχρόνια χρήση τέτοιων φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο Πεπτικό Σύστημα του ασθενή.

Οι Γερμανοί ιατροί σε αντίθεση με άλλους, συνιστούν στους ασθενείς τους ασκήσεις, φυσικοθεραπεία, εναλλακτικές θεραπείες, βότανα και βελονισμό.

Σύμφωνα με την μελέτη οι ασθενείς πήραν πληροφορίες για την πάθηση τους από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, φίλους, την οικογένεια τους ή φυσικοθεραπευτές αλλά όχι από τους θεράποντες ιατρούς. Μόνο ένας στους τρεις ασθενείς είχε πληροφόρηση από τον θεράποντα ιατρό του. Οι περισσότεροι ασθενείς είχαν ελλιπή πληροφόρηση για τις επιπλοκές από την φαρμακευτική αγωγή. Για παράδειγμα οι μισοί ασθενείς από την Σουηδία, την Ιρλανδία, την Γερμανία, την Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, γνώριζαν τις επιπλοκές από την χρήση των NSAIDS.

Ο φόβος για εξάρτηση ή υπερκατανάλωση των φαρμάκων ήταν σχετικά κοινός τόσο για στους ιατρούς όσο και για τους ασθενείς.

Οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι οι ασθενείς δεν έχουν ικανοποιητική πληροφόρηση ώστε να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την πάθηση τους.

ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Η διαφορά στις απόψεις μεταξύ των ιατρών και των ασθενών μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι ιατροί γενικά υποτιμούν την σοβαρότητα του προβλήματος και των συνεπειών για τον ασθενή, τόσο σωματικά, όσο και ψυχολογικά.

Συμμετείχαν ασθενείς από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Γαλλία, την Γερμανία, την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Σουηδία, την Ιταλία, και την Ελβετία.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ήδη εφαρμόζονται προγράμματα αυτοελέγχου για την αρθρίτιδα, ενώ επεκτείνονται και σε άλλα χρόνια προβλήματα μέσα από το Expert Patient Programme.

Ο καθηγητής ερευνητής Anthony Woolf, του Royal Cornwall Hospitals Trust, Truro, είπε στο BBC News Online, ότι οι ασθενείς και οι ιατροί δεν διαθέτουν αρκετό χρόνο να συζητήσουν τα πλεονεκτήματα και τις επιπλοκές της φαρμακευτικής αγωγής. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι μέρος του προβλήματος είναι η αντίληψη ότι η αρθρίτις και τα άλλα μυοσκελετικά προβλήματα επηρεάζουν μόνο τους ηλικιωμένους. Είπε :

"Patients fail to get proper treatment for their pain due to a lack of open communication and understanding between physicians and their patients. 
"This lack of communication is also why doctors have a more rosy view of the situation than it appears to be in reality."

Ο Phil Gray, chief executive of the Chartered Society of Physiotherapy, ζήτησε πρωτοβουλίες ώστε οι ασθενείς αυτοί να έχουν την δυνατότητα απευθείας πρόσβαση στους Φυσικοθεραπευτές, οι οποίοι διαθέτουν την κατάλληλη εκπαίδευση να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τέτοιου είδους προβλήματα, ανακουφίζοντας τους ασθενείς από τον μυοσκελετικό πόνο.

"Direct access initiatives save hours of valuable GP time and ensure that patients receive fast and effective treatment. 
"We now want to see the necessary changes made to enable the expansion of direct access services."

Story from BBC NEWS:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/health/3517212.stm

Άρθρο του   ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΤΙΓΓΙΝΑΓΚΑΣ, MT, CST, MNT

Read More

Εγκυμοσύνη και πόνοι στη μέση

Το 50% περίπου των γυναικών θα παρουσιάσουν πόνο στην μέση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.
 
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι σταθερές συνήθως αρθρώσεις της πυέλου αρχίζουν να χαλαρώνουν για να επιτρέψουν την ευκολότερη διέλευση του μωρού κατά τη γέννα. Αυτό σε συνδυασμό με το μεγάλο μέγεθος της κοιλιάς σας, φέρνει το σώμα σας εκτός ισορροπίας. Για να εξουδετερώσετε αυτό το πρόβλημα, συνήθως φέρνετε τους ώμους σας προς τα πίσω και κάμπτετε τον αυχένα ή στέκεστε με την κοιλιά πεταγμένη προς τα εμπρός. Και οι δύο παραπάνω στάσεις επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση γιατί γίνεται κάμψη στο κάτω μέρος της πλάτης και αυτό επιβαρύνει τους μύες της μέσης.

Αιτίες για τους πόνους στην μέση κατά την εγκυμοσύνη

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες πόνου:
  
ΟΣΦΥΪΚΟΣ ΠΟΝΟΣ – με ή χωρίς να ακτινοβολεί στα πόδια. Πραγματική ισχιαλγία (ριζίτιδα) είναι σπάνια.
 
ΙΕΡΟΛΑΓΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ – γίνεται αντιληπτός περιφερειακά πλάγια από την οσφύ, στην περιοχή της οπίσθιας λαγόνιας άκανθας, και μπορεί να ακτινοβολεί στον γλουτό και στον μηρό πλάι και πίσω. Είναι τέσσερις φορές πιο συχνός από τον πόνο στην οσφύ. 

ΠΟΝΟΣ ΤΗΝ ΝΥΚΤΑ – Μερικές γυναίκες εμφανίζουν αποκλειστικά πόνο την νύκτα.
 
Πολλές γυναίκες βιώνουν κάποια μορφή πόνων στην μέση τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ειδικά στο τρίτο τρίμηνο. Συνήθως, οφείλονται στο βάρος της κοιλιάς σας που σπρώχνει προς τα μπροστά τους μύες της μέσης. Επίσης, καθώς το σώμα σας προετοιμάζεται για τον τοκετό , οι σύνδεσμοί σας μαλακώνουν περισσότερο από ότι συνήθως. Αυτό μπορεί να σας προκαλέσει πόνους στη λεκάνη, τους οποίους ενδέχεται να νιώθετε και στο κάτω μέρος της σπονδυλικής σας στήλης.

Αρκετές Βιομηχανικές και Ορμονολογικές αλλαγές στην διάρκεια της εγκυμοσύνης συμβάλλουν στην πρόκληση αυτού του πόνου.

Επιβαρυντικοί παράγοντες για την εμφάνιση του πόνου είναι το προηγούμενο ιστορικό πόνου στην μέση, εργασία με σωματική επιβάρυνση και η κακή φυσική κατάσταση.
 
Συμπτώματα
  
Συνήθως τα συμπτώματα αρχίζουν μετά τον έκτο μήνα, ενώ μπορεί να διαρκέσουν ακόμα έξη μήνες μετά τον τοκετό.

Μερικές φορές (10%) τα συμπτώματα είναι τόσο σοβαρά ώστε να εμποδίζουν την γυναίκα να κοιμηθεί, να εργασθεί ή να ασχοληθεί με τις καθημερινές της δραστηριότητες.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

 Η διάγνωση στηρίζεται στην λήψη λεπτομερούς ιστορικού από τον ασθενή με σκοπό να διευκρινισθεί η αιτία του πόνου. Η κλινική αξιολόγηση θα δώσει απαντήσεις για τον μηχανισμό που τον προκαλεί.

 Περιλαμβάνει:

ειδικά τεστ,

νευρολογικό έλεγχο,

έλεγχο λειτουργικότητας

αξιολόγηση της στάσης του σώματος.

Θεραπεία - Πρόληψη

Φροντίστε κατάλληλα το σώμα σας για να ανακουφιστείτε από τους πόνους.

Παρακάτω αναφέρονται τρόποι που μπορούν να σας βοηθήσουν:

Μη φοράτε πολύ ψηλά τακούνια, αλλά ούτε και τελείως ίσια παπούτσια, χωρίς σωστή στήριξη. Μερικοί γιατροί συνιστούν φαρδιά τακούνια με ύψος γύρω στα 5 εκατ., τα οποία βοηθούν στη σωστή θέση του σώματος. Υπάρχουν παπούτσια και πάτοι ειδικά σχεδιασμένα για να καταπραΰνουν τους πόνους στα πόδια και τη μέση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Στάση: η στάση του σώματός σας είναι πραγματικά σημαντική και μπορεί να σας βοηθήσει. Όταν είστε όρθια, προσπαθήστε να κρατάτε σφιχτό το στομάχι και τα οπίσθιά σας. Προσπαθήστε να μη στέκεστε πολλή ώρα όρθια. Αν είστε υποχρεωμένη, βάζετε το ένα σας πόδι πάνω σε ένα σκαμνάκι, με το γόνατο λυγισμένο, για να αποφεύγετε τον πόνο στο κάτω μέρος της πλάτης. Όταν στέκεστε σε σκληρό δάπεδο, βάζετε ένα μικρό αντιολισθητικό χαλάκι κάτω από τα πόδια σας, για να περιορίσετε την πίεση.

Κάθισμα: η στάση του σώματος είναι σημαντική και όταν κάθεστε, αλλά και όταν είστε ξαπλωμένη. Όταν κάθεστε προσπαθήστε να μη βουλιάζετε.

Θα σας βοηθήσει αν βάλετε ένα μαξιλάρι να υποστηρίζει τη μέση σας. Μάθετε να κάθεστε σωστά. Είναι πολύ σημαντικό, γιατί το κάθισμα επιβαρύνει τη σπονδυλική σας στήλη περισσότερο από κάθε άλλη δραστηριότητα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επιδιώκετε να κάθεστε σε καρέκλα που θα σας προσφέρει επαρκή στήριξη, κατά προτίμηση με ίσια πλάτη, μπράτσα και ένα γερό μαξιλάρι που δεν θα σας επιτρέπει να βουλιάζετε μέσα. Αποφεύγετε τα σκαμνάκια που δεν έχουν πλάτη και τους πάγκους. Και, όπου κι αν κάθεστε, ποτέ μη σταυρώνετε τα πόδια σας. Το σταυροπόδι όχι μόνο μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο κυκλοφορικό αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης κιρσών, σπασμένων τριχοειδών και οιδήματος, αλλά είναι πιθανό να προκαλέσει και αυξημένη κάμψη της λεκάνης προς τα εμπρός, επιβαρύνοντας τον πόνο στη μέση.


Μάθετε τον σωστό τρόπο για να σηκώνετε βάρη. Μη σηκώνετε βάρη απότομα. Σταθεροποιείτε πρώτα το σώμα σας σε μια μεγάλη βάση στήριξης, με τα πόδια ανοιχτά, στο πλάτος των ώμων περίπου, και με τους γλουτούς προς τα μέσα. Λυγίζετε τα γόνατα και όχι τη μέση, και σηκώνετε το βάρος με τα χέρια και τα πόδια και όχι με τη μέση. Αν ο πόνος στη μέση σας δημιουργεί πρόβλημα, προσπαθήστε να περιορίσετε τα βάρη. Αν είστε υποχρεωμένη να σηκώσετε μεγάλο βάρος σε τρόφιμα, μοιράστε τα σε δύο τσάντες και σηκώστε μια με το κάθε χέρι αντί να τα σηκώσετε όλα μπροστά σας.


Μάθετε να χαλαρώνετε. Πολλά προβλήματα της μέσης επιδεινώνονται από το άγχος. Αν νομίζετε ότι αυτό ισχύει και για σας, δοκιμάζετε μερικές ασκήσεις χαλάρωσης όταν παρουσιάζεται ο πόνος.


Διατηρήστε τη φόρμα σας:

ΕΙΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΣΚΗΣΕΩΝ – με σκοπό να διατηρηθεί η λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης, αλλά και να αυξηθεί ο μυϊκός τόνος ώστε να μπορεί το μυϊκό σύστημα να ανταποκρίνεται στις επιβαρύνσεις που δέχεται το σώμα, μέσα από τις καινούργιες ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην εκπαίδευση των εν τω βάθει κοιλιακών και των πολυσχιδών μυών, η συνεργασία των οποίων διατηρεί την λεκάνη σε ουδέτερη θέση. Σε περιπτώσεις οξύ πόνου στην διάρκεια της εγκυμοσύνης, συνίσταται ξεκούραση στο κρεβάτι (ξαπλώνοντας στο πλάι με ελαφρά λυγισμένα τα πόδια) και ασκήσεις.

Ύπνος: τη νύχτα ξαπλώστε βάζοντας ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα γόνατά σας για να διατηρείτε τη σωστή στάση.  Επίσης, να χρησιμοποιείτε τα χέρια σας για να σηκώνεστε και να υποστηρίζετε την κοιλιά σας ή τοποθετήστε κάτω από αυτό ένα μαξιλάρι εφόσον κοιμάστε στο πλάι. Η συνήθεια αυτή θα απαλλάξει την πλάτη σας από την πολλή πίεση και θα βοηθήσει να αποφευχθούν οι πόνοι.

Εναλλάσσετε ζεστό και κρύο, για να ανακουφίζετε προσωρινά τους πονεμένους μυς. Χρησιμοποιείτε ένα ψυχρό επίθεμα για 15′ και μετά μια θερμοφόρα για άλλα 15′ ή κάντε ένα ζεστό αλλά όχι καυτό μπάνιο.

Φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις.

Μετά τον τοκετό ο πόνος συνήθως υποχωρεί, το μυϊκό σύστημα προοδευτικά θα αποκτήσει τον φυσιολογικό μυϊκό τόνο. Υπάρχουν όμως μερικές σπάνιες περιπτώσεις στις οποίες ο πόνος επιμένει και οι οποίες απαιτούν θεραπεία μετά τον τοκετό. Μιλήστε με το γυναικολόγο σας. 

Συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σας! Βρίσκεστε στην αρχή μιας από τις πιο όμορφες περιόδους της ζωής σας, η οποία θα κορυφωθεί μόλις κρατήσετε στην αγκαλιά σας το μωράκι σας. Παρ’ όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα σας, η εμπειρία της μητρότητας είναι από τις πλέον συγκινητικές. Απολαύστε το!

Πηγή: healthtimes.gr

Read More

So I'm going to take you back to ancient times, where Gods ruled the lands, and the Greeks invented the Achilles heel! This weeks post is going to focus on Achilles Tendinopathy.

Other common rock climbing foot issues will come in a later post.

Achilles tendon anatomy

Movements of the Achilles

Function

The Achilles tendon supports 6-15 times your body weight and provides spring like action.

Tendonitis/tendinosis/tendinopathy, what is the difference?

Tendonitis – inflammation

Tendinosis – chronic tendinopathy

Tendinopathy – a disorder of the tendons – an umbrella, catch-all term

Obviously, depending on -osis/-itis depends on the management strategies (to counter the inflammatory process or not).

The common consensus is that these conditions are a tendinosis rather than a tendonitis.

Enthesopathies

The entheses is where the tendon attaches to the bone, and an achilles tendinopathy that occurs within the first 2cm of the tendon attachment to the calcaneus is an enthesopathy.

Differential

• Rule out complete tendon rupture using the calf squeeze test. See above picture.
• Posterior ankle impingement
• Os trigonum syndrome
• retrocalcaneal bursitis
• Posterior Tibial Tendon Dysfunction
• Haglund's deformity

However, to discuss what all of these things are would take a whole blog post unto itself, so I'm just going to leave it there!

Symptoms

• Pain in the heel/around the tendon
• ?swelling - if a tendinitis
• ?heat - if a tendinitis
• Painful to touch or on movement
• Early morning stiffness
• Difficulty standing on your tip-toes (/single leg stress/repetitive/hop)

Causes

Tendinopathy:

• Repetitive strain on tendon
• overuse
• inappropriate footwear
• poor technique
• high-arched foot
• increase intensity in training regime
• lots of jumping
• tight calves
• excessive inversion or eversion

Achilles tendinopathy is more a problem for runners or walkers, but can affect climbers, especially as many climbers are mutli-sports persons.

Enthesopathies: compression of calcaneus from repeated platarflexion e.g. aggressive climbing shoes and/or dynoing etc. as climbing shoes with an aggressive heel, such as 5:10's, could cause this repeated compression on the calcaneus. (obviously, other aggressive climbing shoe are available!)

Treatment

If you suffer from the "5:10 syndrome" as mentioned above, you could try this method of editing your climbing shoes by Llanberis Resoles

NSAIDs....?

I mark this with a question mark, because it depends on your school of thought – whether it is a chronic overuse, or an inflammatory response. If you find it is swollen, then NSAID's may well help, but there is a school of thought that they may inhibit healing if used inappropriately.

There is also the dangers of overuse of NSAID's, as listed in Risks of Ibuprofen post

Acute management (see Management of Acute Injuries post) – again, may not be necessary if the tendinopathy is not an inflammatory process. e.g. if you use RSI of the wrist as an example.

GTN (Glyceryl trinitrate)

This is the same as the spray commonly used for angina, but is utilised topically – i.e. localised patch of GTN. However, the reasoning behind why it works is unclear, and commonly patients exhibit headaches and/or a rash as side effects.

Steroid

A corticosteriod injection may help, but has been shown to only have a short term pain-relieving effects, and not much else. Also, these injections may increase the risk of tendon rupture by weakening the tendon.

Surgical

A surgical intervention is rarely required for Achilles tendinopathy, and would always be a last resort. A very last resort!

There are other such treatments such as extracorporeal shockwave therapy and sclerosing injections, but they are rarely used.

The best bet is for physiotherapy, and using specific protocols, outlined below:

Physiotherapy

Mobilisations of the Achilles tendon

Ultrasound – useful if the tendinopathy is a tendonitis, as ultrasound can be used to reduce the inflammation.

Protocols/Exercises

Eccentric – Alfredson et al 1998

Two types of Eccentric Exercises will be used: (Refer to Photo A, B, and C)

• The calf muscle is to be eccentrically loaded with the knee straight.
• To maximize the activation of the soleus muscle, also performed with the knee bent.
• Perform each exercise 3x with 15 repetitions.
• Use your hand on the wall as a guide for balance
• Begin with weight bearing load, progression to backpack weight when patient can perform the
• exercise routine without pain or discomfort (Photo D). Advanced progression under therapist’s guidance may include resistance from weight training equipment such as a Smith machine or a squat machine.

Eccentric-concentric – Silbernagel et al 2007

Timeframe

These exercises need to be performed regularly, and for a time period of at least 3-6 months if not much longer!

Why do these work?

Effectiveness of eccentric exercises has been proved, however, there are differing theories on why it works.

Some say it affects type 1 collagen and production and, in absence of repeated aggravation, may increase tendon volume over longer term. As such, this increase the tendons tensile strength.

The repetitive stretching of the tendon with a lengthening of the muscle-tendon unit may have an impact of the capacity of the unit to effectively absorb load.

Another theory is that it changes the mechanism of pain-producing nerves by an alteration of neovascularisation (which is an increase of blood flow to an injured area, and along with this, an increase in nerve fibres, meaning increased pain), as the repetitive nature may damage these nerves and vessels.

Exercising during rehab

Due to the length of rehab being several months rehab, many patients ask “Do I have to stop exercising?” Silbernagel et al 2007 found that if the pain in your Achilles tendon does not exceed 5/10 on visual analogue pain scale (VAS) (during or after sport), then it is ok to carry on with your sport, whilst continuing with the exercise protocol.

Risk of rupture?

80% of ruptures completely asymptomatic

97% associated with underlying pathology

As always, if in doubt, always seek advice from a professional!

References

Alfredson H, Cook J 2007 A treatment algorithm for managing Achilles tendinopathy: new treatment options Br J Sports Med. 41(4): 211–216.

Silbernagel KG, Thomeé R, Eriksson BI, Karlsson J 2007 Continued Sports Activity, Using a Pain-Monitoring Model, During Rehabilitation in Patients With Achilles Tendinopathy: A Randomized Controlled Study. American Journal of Sports Medicine 35(6): 897-906

Alfredson H, Pietilä T, Jonsson P, Lorentzon R 1998 Heavy-Load Eccentric Calf Muscle Training For Chronic Achilles Tendinosis American Journal of Sports Medicine 26(3): 360-366

http://thomasbondphysio.blogspot.co.uk/

Read More